داشتـن يـا نداشتـن ؟ مسئـلـه ايـن اسـت !!

تقويـت حس پرواز بدون واريومتر كساني كه مرا ميشناسند ، ميدانند كه اكثـراً از واريومتر استفاده نميكنم . بعضي اوقات نيز به خلباناني كه واريو دارند توصيه ميكنم كه از روشن كردن آن خودداري كنند . در حقيقت اينكار را براي بالا بردن حس خلباني آنها انجام ميدهم چراكه بسياري از خلبانان بدون اين وسيله قادر به شناسايي ترمالها نيستند يا حداقل از بهره جستن از ترمالهاي ضعيف عاجزند . حتي بعضي از آنها اذعان دارند كه وقتي در جريان صعودي قرار دارند متوجه نميشوند . در واقع آنقدر به اين وسيله وابسته هستند كه ديگر به خود زحمت فكر و حس كردن ترمال را نيز نميدهند و هر جا دستگاه بوق زد ميچرخند . ولي بدون جيغ واريو ميبايست به قابليتهاي خود تكيه كنيم . شايد براي آنهايي كه هميشه از اين دستگاه استفاده ميكنند عجيب باشد ولي عين واقعيت است . بدين ترتيب مجبوريد ترمال را با احساستان پيدا كنيد و از روي تاثيرات هوا بر صندلي ، ترمزها و صورتتان آنرا كشف نمائيد . هنگاميكه با واريو پرواز ميكنيم احساس و صداي باد را برسي نميكنيم فقط منتظر صداي بوق هستيم تا شروع به چرخش كنيم . چراكه دستگاه جيغ زن اعلام كرده كه چيزي در حال اتفاق است و از نوع بوق آن ميفهميم كه بالا ميرويم يا پائين . به همين دليل است كه بعضي از هنرجويان كه در سطح خوبي هم هستند وقتي بدون واريو پرواز ميكنند جريان صعودي را حس نميكنند ، چون صدايي نشنيده اند كه با جريان صعودي تطبيق دهند . بسيار ميشنوم كه " رفتم پائين چون واريومتر نداشتم يا باطري آن تمام شد و بوق نميزد " شايد براي آنهايي كه به واريو معتاد هستند دليل قانع كننده ايي باشد ولي براي من حكايت از عدم توانايي خلبان در تفسير هوا و شناخت ترمال دارد . مورد ديگر هنگام پرواز در شرايط بسيار سخت و توربولانس است . اعتراف ميكنم كه صداي واريو براي من در آن لحظات همانند سوهان روح است و اضطرابم را دو چندان ميكند . واقعاً هم امتحان كرده ام كه در چنين مواقعي سكوت و از دست ندادن آرامش ، كمك بسيار زيادي در كنترل بالم داشته است . بخاطر داشته باشيد كه در پرواز بايد از حس و تفكرتان استفاده كنيد و واريومتر در اين مورد هيچ كمكي به شما نخواهد كرد . پس به جاي وابستگي بي چون و چرا به واريو تكنيك و احساس خود را پرورش دهيد كه در موقع لزوم بهترين كمك خواهد بود .